Bu dizinin detaylı alt yazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Müzik - Jenerik)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik)
-İyice karanlığa kaldık. -Artık erken kararıyor hava.
Öyle, günler kısaldı.
-Ha Hatice. -Hı?
Ben bir Arif'e bakayım da öyle gidelim.
-Onun da halini sormadık hiç, ha? -Tamam.
-Gelirim hemen. Tamam. -Sen bir bak, ben bekliyorum burada.
(Cezve cızırtısı sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik - Gerilim)
Canım nereden çıkarıyorsun, başına bir şey gelmiş olduğunu?
Belki başka bir yere gitmiştir.
Kan var içeride Hatice, kan var!
Ne?
(Enver) Baksana şuna.
Belki başka bir şeydir.
Olur mu? Kan bu, kan. Bak montu burada.
(Enver) Telefonu burada. Arabasının anahtarı burada.
Başına bir şey gelmese, bu çocuk niye bunları bırakıp gitsin?
(Hatice) Tamam, tamam, telaş yapma. Belki...
...parmağını kesti, evine gitti yani.
Gel bir soralım.
Dur, sen gitme Hatice. Hiç düşünmedim bunu.
Hiç aklıma gelmedi.
(Hatice) Enver, dur koşma.
Koşmuyorum, koşmuyorum.
Ay, ne demek koşmuyorum canım? Basbayağı koşuyorsun işte.
(Müzik - Gerilim)
(Su sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Öksürük sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Erkek) Günaydın kahveci.
(Vurma sesi)
Ah!
(Öksürük sesi)
(Kapı vurma sesi)
(Kapı zili sesi)
(Kapı vurma sesi)
(Kapı zili sesi)
Ya, nerede bu adam? İkisine de mi bir şey oldu acaba?
Yok canım, içeriden televizyon sesi geliyor.
(Kapı vurma sesi)
Yusuf Bey!
(Kapı vurma sesi)
Yusuf Bey!
(Kapı zili sesi)
(Enver) Yusuf Bey!
(Kapı vurma sesi)
(Enver) Yusuf Bey!
(Kapı zili sesi)
(Kapı vurma sesi)
Ne oluyor böyle gece yarısı ya?
Allah Allah!
Belki de banyodadır, ha?
Ee, çıksın o zaman Hatice.
Çıksın, gelin hamamı değil ya bu, bu kadar zaman.
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Ne oluyor ya gece yarısı güm, güm, güm? Hı?
Yusuf Bey, Arif burada mı, içeride mi, evde mi yani?
Yok Arif evde, anlıyor musun? Evde yok.
Git, kahveye bak.
Yusuf Bey...
...biz baktık kahvede yok. Onun için geldik buraya zaten.
Ya ben nereden bileyim, koskoca herif nerede?
Allah Allah! Rahat bırakın beni be!
(Kapı kapanma sesi)
Yusuf Bey!
(Enver) Yusuf Bey açın, bu önemli bir konu.
(Enver) Rica ederim aç Yusuf Bey. Yusuf Bey!
Yusuf Bey, Yusuf Bey!
(Kapı vurma sesi)
Ben böyle şey görmedim. Nasıl olur bu canım böyle?
(Enver) Çıkıyoruz kapıya, oğlun diyoruz, umurunda değil adamın.
(Kapı vurma sesi)
Yusuf Bey! Yusuf Bey!
İnanamıyorum buna ben. Hakikaten inanamıyorum yani.
Yusuf Bey!
(Enver) Yusuf Bey!
(Kapı vurma sesi)
Yusuf Bey! Yusuf Bey!
(Enver) Yusuf Bey, Arif'in, Arif'in başına bir şey gelmiş.
Kan var kahvede.
Arabasının anahtarı, telefonu bende. Montunu bırakmış orada Yusuf Bey!
(Kapı vurma sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi)
Ne oluyor aşağıda?
Ne ki bu sesler?
Yusuf, Arif...
...siz misiniz? Ne oluyorsunuz be?
Yok bir şey yok.
Nasıl yok bir şey? Bu gürültüler ne o zaman?
(Yeliz) Kız ne oluyormuş?
(Ceyda) Bilmiyorum ki.
(Ceyda) Ben, bir üstüme bir şey alayım da inip bakayım.
(Ayak sesi)
(Enver) Baksanıza, baksanıza.
Telefonuyla arabasının anahtarı burada duruyordu, montu orada.
Arif öyle kimseye teslim etmeden, başıboş bırakmaz ki burayı.
Yok, bırakmaz.
-Polisi arayalım. -Yok, yok! Polisi arama.
Polisi ilgilendirmez bu.
Ne demek, polisi ilgilendirmez? Kimi ilgilendirecek?
Devlet Su İşleri'ni mi? Tövbe estağfurullah!
(Yusuf) Ya bir adam, iki saat kayboldu diye polis aranır mı Allah aşkına?
(Yusuf) Gülerler adama be!
Enver, Yusuf Bey doğru söylüyor.
Belki bir bilen, gören olmuştur.
Konu komşuya sorsak mı, ne dersiniz?
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
Nasıl ortadan kaybolur be?
Arif öylece, kalkıp gidecek değil ya.
Madem kan da var içeride, kesin bir şey oldu. Kaçırdılar çocuğu.
Ya kim, niye kaçırsın Arif'i?
Belki senin kumarcılar kaçırmıştır ha Yusuf dayı?
(Peyami) Yine, epey bir borç yaptı diyorlar senin için etrafta.
(Yusuf) Ya saçma sapan konuşma. Ne kumarı, ne borcu?
-(Yusuf) Uyduruyorlar oğlum. -(Peyami) Vallahi ben bilmem. Denen o.
Yok, yok.
Ben biliyorum Arif'i kimlerin kaçırdığını.
Hı?
(Yeliz) Kız Ceyda...
...ne olmuş?
(Ceyda) Arif, Arif...
Ne olmuş Arif'e?
Anam gir içeri sen, senlik bir şey değil.
Ne demek benlik bir şey değil? Ne olmuş Arif'e?
(Peyami) Ya kızım ne oluyor? Söylesene şunu.
Ya bu, marketin üstündeki ev var ya...
...buraya taşınan herifleri, benim gözüm tutmamıştı.
(Ceyda) Yani bunu da dedim Arif'e.
(Ceyda) Bunlar bana hep Bahar'ı gözlüyorlar gibi gelmişti.
Çünkü o heriflerden birini ben...
...Bahar'ın hastanede gördüm. Vallahi gördüm.
(Ceyda) Bu, bir de ben böyle ne zaman cama çıksam...
...bu herif, hep pencereden bizim apartmana doğru bakıyor.
Bence Arif bunlara gitti, bir yokladı...
...siz kimsiniz, ne ayaksınız falan.
Bunlar da sen misin soruşturan?
Aldılar Arif'i. Vallahi kaçırdılar.
-(Ceyda) Kesin bir şey yapıyorlar. -(Peyami) Kızım bir dur!
(Peyami) Bir dur, bir sakin ol. Anlayalım.
(Ceyda) Ya kemiklerini kırıyorlar.
Aa, dur canım hemen kemik kırmalar falan.
Olmaz öyle şey ya.
Nasıl olmaz? Hı?
Kaç gündür pencereden ayrılmayan herifler, nerede şimdi?
Bir de perdeleri de kapatmışlar sıkı sıkı.
Kim bilir, ne yapıyorlar çocuğa ya?
Ya bir dur, bir sakin.
Peyami abi, Ceyda abla doğru söylüyor.
Ben de birkaç kez gördüm o adamları, o pencerede.
(Erkek) Hani ben de şüphelenmedim değil.
Bak diyorum size, dövüyorlar çocuğu içeride.
Bahar kızım, evine sen evine.
Niye eve gidiyormuşum ben canım? Ne oldu Arif'e?
(Ceyda) Bak polis çağıralım.
Kurban olurum polis çağıralım, girelim şu eve, kurtaralım şu Arif'i.
Ne, ne evi, ne polisi ya? Ne oldu Arif'e?
-Kaçırdılar Arif'i. -(Bahar) Ne?
Nasıl, kim kaçırdı?
Kesin bir şey yok kızım. Arif ortada yok.
Baban da kahvede göremeyince endişelendi.
Ya iki damla kan görüyorsunuz, yapmadığınız panik kalmıyor ya.
-Kan mı? Ne kanı? -Tamam, ben polisi arıyorum şimdi.
Polis molis beklemez bu iş. Süleyman, oğlum topla elemanları sen.
Tamam abi.
Arif o evdeyse, basar alırız biz onu oradan.
Tabii ya. Aslansın Peyami, vallahi.
Dolu gelsinler ha.
Bir dakika, bir dakika, evi mi basacaksınız?
Ya biz yeni verdik kiraya orayı. Olmaz öyle şey.
(Ceyda) Ya yuh be Yusuf sana, yuh! Dinin imanın para olmuş be!
(Ceyda) Ulan oğlunu gebertiyorlar içeride.
Ya polis diyorum polis, polis!
(Peyami) Polis molis yok Enver baba. Burada polis yok. Biz halledeceğiz.
Hadi şimdi, herkes evine.
Hadi hanımlar, hadi. Ceyda, sen herkesi yukarıya çıkar bakayım hadi.
(Peyami) Bey amca sen de hadi. Hadi.
Enverciğim hadi.
Hop hop, sen nereye Yusuf dayı? Hı?
İçeriye.
Bekle.
Ne yapacaklar?
Hadi anam. Sen çık yukarı, bak çocuklar uyuyor evde, uyanacaklar, korkacaklar.
Hadi anam.
(Müzik - Gerilim)
(Ayak sesleri)
(Kapı açılma sesi)
Hıh.
Aa, Ceyda nerede?
(Enver) Aa, geliyordu.
Bahar...
...kızım sen de çocukları al, gel buraya.
Yalnız kalma orada.
Yok ben...
...uyandırmayım şimdi onları. Bölünmesin uykuları.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Müzik devam ediyor)
(Arif) Ah!
(Müzik - Gerilim)
(Silah kurma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı vurma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı vurma sesi)
Ne işin var kızım, senin burada?
Karışma bana be. Bak işine sen.
(Kapı vurma sesi)
(Peyami) Açın ulan kapıyı, kırarız yoksa.
(Kapı vurma sesi)
(Peyami) Duydunuz mu?
(Peyami) Bak kırarız diyorum ha.
(Kapı vurma sesi)
(Peyami) Beşe kadar sayıyorum.
(Kapı vurma sesi)
(Peyami) Bir...
...iki...
...üç...
...dört...
...beş.
(Kapı açılma sesi)
Hayırdır gençler?
Geç ulan içeri.
(Peyami) Geç ulan.
(Peyami) Geç ulan geç!
Kime baktınız çocuklar?
Nerede ulan Arif?
Hı? Nerede ulan, nerede?
(Peyami) Nerde diyorum ulan Arif?
(Müzik - Gerilim)
Abi içerisi temiz.
(Süleyman) Burada kimse yok.
Nasıl temiz be? Ne demek temiz?
Peyami, ben adım gibi eminim. Bu herifler aldı Arif'i be.
(Ceyda) Gidin arka taraflara falan da bakın be!
(Ceyda) Ya, tuvalete falan da bakın. Yusuf, buranın balkonu var mı?
(Müzik - Gerilim)
Tamam Ceyda.
Ya, ne tamamı Peyami?
Ben eminim, bu herifler aldı Arif'i.
Boşalt.
Ne demek boşaltın be?
Ceyda tamam.
-(Peyami) Yürü. -(Süleyman) Abla hadi.
(Müzik - Gerilim)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Azmi ses) Alo.
Abi, biz deşifre olduk.
Ne demek ulan deşifre olduk?
(Cevat ses) Bu mahallede bir kadın uyanmış...
...kahvecinin alınmasıyla bizim ilgimiz olduğunu.
Nasıl uyandığını ben de bilmiyorum.
Kafeterya ne tarafta acaba?
Düz devam edin, koridorun sonunda sağda.
(Azmi) Teşekkür ederim.
Arif...
Ben biliyorum.
Mahalleli evi bastı.
(Cevat ses) Daha fazla burada kalamayız.
Boşaltın.
(Cevat ses) Tamam.
(Müzik - Gerilim)
(Müzik - Duygusal)
(Kapı vurma sesi)
Ay hadi hayırlısı.
(Kapı açılma sesi)
(Yeliz) Aa...
...neredesin kız sen? Ne oldu?
Ay yok, yok vallahi. Bulamadık Arif'i.
Ama ben biliyorum, yani bu heriflerin bu işle bir ilgisi var.
Ama...
...orada değildi Arif işte.
Bahar'a da haber verelim. O merak etmiştir şimdi.
Ver, ver tabii. Ben demiştim ona zaten biz sana söyleriz diye.
(Kapı kapanma sesi)
Peki nerede bu çocuk ya?
İnsanın başına ne gelirse, meraktan gelirmiş kahveci.
Çok soru sormaktan gelirmiş.
(Müzik - Gerilim)
Peki, teşekkür ederim haber verdiğin için.
Hadi sen...
...yat dinlen. Bir şey olursa, ben gelir söylerim yine sana.
Tamam, sağ ol.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
Hayırdır? Ne bakıyorsun?
(Müzik - Gerilim)
(Vurma sesi)
(Arif) Ah!
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
(Yağmur sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Yağmur sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Yağmur sesi)
(Gök gürültüsü sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Öksürük sesi)
(Yağmur sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Yağmur sesi)
Ah!
(Müzik - Duygusal)
(Yağmur sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Yağmur sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Müzik devam ediyor)
(Yağmur sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ben çay alacağım. Başka isteyen var mı?
-Yok, istemem. -Ben koysaydım.
Yok canım, otur. Ben koyarım.
(Müzik)
(Telefon zili sesi)
-Efendim anne? -(Hatice ses) Kızım...
...biz bu gece geleceğiz, belki de gelemeyiz.
-(Hatice ses) Onu haber vereyim dedim. -Niye gelmiyorsunuz?
Ablama bir şey mi oldu?
Merak etme, ablana bir şey olmadı. Ablan iyi.
Aman iyi, tamam. O zaman niye gelmiyorsunuz?
Arif ortada yok.
-Baban tutturdu kaçırdılar diye. -Aa, ne alaka?
(Hatice ses) Bilmiyorum ki. Zaten Bahar'ın evini gözetliyorlarmış.
(Hatice ses) Sarp'la mı ilgiliymiş galiba, öyle bir şey.
Baban şimdi burayı bırakıp gelmez, biliyorsun huyunu.
Arif'i görmeden, içi rahat etmez onun.
Hadi kapatıyorum ben. İyi akşamlar.
Allah Allah. Ne oluyor ya?
Kız anne, çay alacaktın hani kendine?
Ha, çay.
Alacaktım tabii de...
...ben bugün, çok çay içtiğimizi düşündüm, vazgeçtim.
Çarpıntı yapıyor da bende.
Biz bugün, ne zaman çok çay içtik Hatice?
İçtik ya?
İçmedik mi?
Ay bende kafa mı kaldı, her gün birbirine benziyor. İçmedik değil mi?
-Ben bir çay alayım. -Ne yaptın sen mutfakta?
Nasıl, ne yaptım?
Ben biliyorum ne yaptığını.
Kıymetli kızını aradın değil mi, Şirin'i aradın?
Ne var bunda Enver? Kız merak etmesin dedim.
Şirin, çok mu merak ediyor bizi?
Çok mu umurundayız onun biz?
Ne sanıyorsun sen?
Şirin çok mu seviyor bizi, öyle mi sanıyorsun?
Babalık tamam. Ne yapıyorsun ya, bunun için kızılır mı?
Tamam, biz de gerginlikten durduk yere yemeyelim birbirimizi.
Doğru söylüyorsun.
Endişeden, ne yaptığımı bilmiyorum ben.
Kusura bakma Hatice.
Şu Arif, bir sağ salim çıksın da ortaya.
Âmin, âmin.
(Müzik)
(Nefes sesi)
(Yağmur sesi) (Nefes sesi)
(Öksürme sesi)
(İnleme sesi)
(Müzik)
(İnleme sesi)
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik)
(Kamyon sesi)
(Müzik)
(Sokak ortam sesi)
(Kamyon sesi)
Ahh!
Ah.
Arif!
Abi bir hastaneye görünseydik, iyiydi vallahi.
Arif!
Yok kardeşim, sağ ol. Ben görünürüm sonra.
Allah razı olsun senden.
-Hakkını helal et. -Helal olsun abi, ne demek.
Yolda mı bırakacaktık seni? İnsanız biz de.
Eyvallah kardeşim. Hadi yolun açık olsun.
Eyvallah abi.
Arif!
(Bahar) Arif ne oldu, iyi misin?
(Müzik - Duygusal)
(Kapı vurma sesi)
Arif!
Oğlum bu ne hal?
Geç içeri. Gel, gel.
(Bahar) Arif. Arif!
Arif, iyi misin?
Arif, ne oldu sana böyle?
Yok bir şeyim.
Nasıl yok bir şeyin Arif? Şu haline bak.
Yok bir şeyim dedim ya.
Merak etme, iyiyim ben.
Arif gözünü seveyim, hastaneye gidelim. Ne olur, bir baksınlar sana hemen.
Gerek yok. Hadi sen yukarı çık.
Arif.
(Bahar) Arif.
(Kapı açılma sesi)
(Enver) Bahar!
Bahar! Arif mi geldi, onun sesi miydi?
Ne olmuş?
Dövmüşler çok kötü.
Ağzı, burnu her yeri kan içinde, kan revan içinde.
Beni içeri almadılar, bilmiyorum. Ama belki sizi alır.
Tamam, ağlama. Ağlama, tamam ağlama.
Ağlama, geçti. Bak.
(Enver) Geldi, en azından evinde. Artık içeride.
(Bahar) Her yeri kan revan içinde, çok kötü dövmüşler.
Tamam Bahar, sen bir sakin ol hele.
Azıcık kendine gel, ha.
Kim yaptı bunu ona?
Beni isteyen adamlar mı yaptı? Bu benim yüzümden mi oldu?
Yok, Bahar'ım biz çıktık evlerine baktık.
Onlar değil, kimseler yoktu orada.
Niye o zaman gecenin bir saati, kaçar gibi bütün eşyalarını toplayıp gitti hepsi?
Öyle mi yaptılar?
Ceydacığım, sen Bahar'ı yukarı götür. Ben bir Arif'e bakayım.
Hadi.
-İyi, tamam. -Çok kötü.
-Yok yavrum.
Hadi gülüm bak, buralarda ağlamanın kimseye faydası yok.
-Hadi kızım. -Hadi, yukarı çıkalım biz.
(Bahar ağlama sesi)
(Bahar) Kapıyı yüzüme kapattı.
(Kapı vurma sesi)
Kırgın ya gülüm azıcık sana. Ama zamanla geçer.
Hem zaten erkek milleti, öyle süngüsü düşmüş görünmek istemez sevdiğine.
Anne.
Canım?
(Ceyda) Arif'i dövmüşler.
Yüzü gözü çok kötüymüş. Kızcağız da öyle görünce tabii.
(Bahar) O kadar kötü ki.
Size anlatamam, çok kötüydü.
Tamam canım. Geçecek bunlar.
Geçecek.
Ama kendi başına gelebilmiş değil mi Arif?
Eğer öyleyse, o kadar da kötü değildir. Hı?
-Değil mi Hatice teyze? -Yani tabii, öyle.
Ben, çocuklara bakayım. Uyanmamışlardır inşallah.
(Müzik)
Bir şey mi diyeceksin gülüm?
(Ağlama sesi)
Ceyda özür dilerim. Ben seni çok seviyorum.
Siz olmasanız ne yapardım, hiç bilmiyorum.
Kız, kurban olurum be. Ben de seni çok seviyorum.
Hadi bak, hepimiz senin yüzünden sulu göz olduk.
Yeliz.
(Ağlama sesi)
Ölürüm sana biliyorsun değil mi, hı?
Özür dilerim.
Seni çok seviyorum, çok.
(Burun çekme sesi)
Ben bir çocuklara bakayım.
Bana bak, biz hep buradayız tamam mı?
Hep ama.
Ben de seninle geleyim mi? İster misin?
İsterim anne.
Kız, bunun kendi daha ana kuzusu be.
(Burun çekme sesi)
-Yelloz. -Ha?
Sen de beni seviyor musun kız?
Hastayım kız sana. Hastayım, hasta.
(Enver) Arifciğim olmaz böyle. Kesin kırık var senin burnunda.
Yoksa niye şişsin bu kadar, olmaz böyle bu.
Ya kırık olsa duramaz, durabilir mi Allah aşkına?
Aa, herkesin acı eşiği farklıdır Yusuf Bey!
Bazısının dayandığı acıya, bazısı dayanamaz!
Arif belli, dayanıklı olanlardan.
Ya onun canı çok tatlıdır.
Çocukken her şeye ağlardı, hiç susmazdı ya.
Sen nereden bileceksin ya, öyle olsa bile?
Evde durduğun mu vardı sanki!
Ee oğlum, ben seni ne zaman görsem hep ağlıyordun.
Sen geldin diye ağlıyorumdur.
Tövbe tövbe.
Arifciğim, hadi kalk oğlum.
Hadi kalk, gösterelim şu burnunu senin. Hadi oğlum.
Enver abi çatlak var, biliyorum ben. Daha önce de olmuştu bir kere.
Hem doktor da bir şey yapmayacak ki.
Biraz vakit geçsin, iyileşme olmazsa giderim ben. Merak etme.
Ne diyeyim ben sana be, oğlum ya!
Zaten gençlere söz geçirebilene aşk olsun artık.
Peki kim yaptı bunu? Babanın kumar borcuyla--
Tutturdunuz bir kumar da kumar! Yok benim, kumar borcum falan!
Yok, onlar değil Enver abi.
Var senin kumar borcun da...
Ya yok diyorsam yoktur! Ne yaptıysam, yaranamadım sana ya.
Hep nankörlük.
Ne halin varsa gör be!
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
Ahh...
Arifciğim...
...Sarp'la ilgisi var mı bu konunun?
(Müzik)
Var.
O mu yaptırdı yoksa ha?
Sizin böyle Bahar'la ilginizi duydu belki ha, yüzüğü falan.
Onun adamları mı saldırdı sana?
Arif, ben tahmin etmiyorum böyle bir şeyi.
Bilmiyorum Enver abi.
Onun adamları mı, düşmanları mı?
Anlayamadım.
Günahını almayayım şimdi.
Onunla ilgisi olduğuna eminim.
Vah, vah, vah...
Sen beni bırak şimdi Enver abi.
Bahar'ın başı büyük belada.
Beni dövüp bıraktılar...
...gebertseler ne olacak ki?
Ama Bahar?
Nisan, Doruk?
Asıl onlara ne olacak?
Nasıl başa çıkacaklar, bu it kopuk takımıyla?
(Müzik - Duygusal)
İyi ki yanımdasın.
Teşekkür ederim.
(Sessizlik)
Sen uyumadın mı, bütün gece hiç?
Uyumadım.
Arif'i bekledim.
(Müzik - Duygusal)
-Kızım... -Hı?
... hadi, sen şimdi git yat.
Eğer çocuklar kalkarsa, ben onlarla ilgilenirim, merak etme. Tamam?
Öyle mi yapayım?
Öyle yap.
(Bahar) Tamam.
(Müzik - Duygusal)
(Kapı açılma sesi)
Aa, uyandınız mı siz?
-Anne. -Efendim canım?
Sen nereye gittin? Babam mı geldi?
Yok kızım.
Ben öylesine uyandım.
Babam yine gelip, bizi görmeden mi gitti?
Hayır canım.
-Ama biriyle konuşuyordun. -Anneannenizle konuşuyordum.
Hadi, biraz daha uyuyalım mı? Daha çok erken saat, hı?
Hadi yat bakalım.
(Nisan) Anneannem niye, bu kadar erken gelmiş?
Sizi özlemiş.
-Babam bizi özlememiş mi? -O da özlemiş tabii ki, özlemez olur mu?
O zaman niye gelmiyor? Niye, hep anneannem geliyor?
Enver dede geliyor, Ceyda abla geliyor...
...Yeliz teyze geliyor, Arif abi geliyor.
Niye, hiç babam gelmiyor?
Gelecek.
Babanız da gelecek tabii ki de ama şimdi değil.
İşi varmış, sonra gelecek.
Ya gelsin artık. "Geleceğim" dedi, gelsin!
-Evet. Ara onu, gelsin. -Evet, ara.
Arayamam ki. Bende numarası yok.
Niye yok?
İstemeyi unutmuşum, özür dilerim.
-Kimde var? -Bilmiyorum ki.
Anneannemde var mı?
Sanmıyorum, anneannende yoktur.
-Anneanne! Anneanne! -Kızım...
(Nisan) Anneanne!
Efendim canım?
Sen de babamın telefon numarası var mı?
Ha-Hayır kuzum.
Maalesef bende yok.
Enver dedede var mı?
Onda da yok.
Yeliz teyzemde?
Yok canım.
Ceyda ablada?
Onda da yoktur.
(Müzik - Duygusal)
-Şirin teyzemde? -Hayır, yoktur kızım.
(Müzik)
Yani teyzende, niye olsun babanın numarası?
Babanız söz verdi. "Geleceğim" dedi. Merak etmeyin.
Yani sence babam, sözünü tutar mı?
Bence tutar.
(Müzik)
Ne diyeceğim size.
Bugün hiç, dans kuralınızı uyguladınız mı?
Demek öyle. Yani bugün, bu evde hiç kimse dans etmedi, öyle mi?
Pek yakıştıramadım size.
Hani sizin kuralınızdı bu, hı?
(Müzik - Hareketli)
(Nisan) Gel Dorukcuğum.
(Nisan) Anne hadi, gel.
(Hatice) Gel.
Gel bakalım.
(Doruk) Anneannem dans ediyor.
(Gülme sesi)
(Müzik - Hareketli)
(Gülme sesleri)
Teşekkür ederim.
(Müzik - Hareketli)
(Gülme sesi)
(İç çekme sesi)
(Martı sesi)
(İç çekme sesi)
(Sessizlik)
(Pırıl) Ne oldu?
(Müzik)
Çok fakirler.
(Müzik)
Baharlar mı?
(Nefes sesi)
O kadar fakirler ki...
...hallerini bir görsen.
Yaşadıkları mahalle, apartman, o ev...
...hiçbir şeyleri yok.
Hiçbir şeyleri.
Sadece sefalet, o kadar.
Çok üzüldüm.
Ben gitmeden önce de çok paramız yoktu ama...
...en azından, insan gibi yaşıyorduk.
Şimdi hallerini bir görsen...
Hepsi benim yüzümden.
Benim yüzümden.
Allah beni kahretsin.
Öyle deme.
İsteyerek yapmadın ki.
Haberin bile yoktu olan bitenden.
Eğer bilseydin...
...onların öyle yaşamasına, asla izin vermezdin.
(Müzik)
Ama artık biliyorum.
(Burun çekme sesi)
(Müzik)
Kızım bırak onları, ben yerleştirirdim.
-Bak zaten, doğru düzgün uyumadın da. -Yok, önemli değil. Ben hallediyorum.
Zaten artık, hastalığım da geçti.
(Kapı zili sesi) Ben baktım.
-Ha, Ceyda. -Ne yaptınız gülüm?
Gelsene, sana bir şey soracağım.
Sen ne yaptın? Gördün mü hiç Arif'i?
Ha, yok görmedim gülüm.
Ama babalık, korkulacak bir şey olmadığını söyledi.
Bahar, ben eminim...
...bu heriflerin, bu işle bir ilgisi var.
-(Doruk) Enver dedem mi, anne? -Yok oğlum, Enver dedeniz değil.
Neyse, çocuklar gitsin okula, biz konuşuruz.
-Yolluyorsun yani bugün okula, ha? -Yolluyorum tabii, ne yapayım?
Bugün Jale Hanım'ı da arayacağım.
Pedagog falan söyler, belki beni yönlendirir bir yere.
Hem şimdi hemen git derse, çocuklar buradayken zor olur.
Doğru. Bakayım şunlara.
-Günaydın güzeller. -Günaydın Ceyda abla.
Günaydın Ceyda abla.
(Ceyda gülme sesi)
-Ceyda abla. -Ha gülüm?
Sen bugün, Boralara gidecek misin?
Evet, Boralara gideceğim. Bir şey mi diyeceksin?
-Yo sordum. -Peki.
(Kapı vurma sesi) Ben bakarım.
(Kapı açılma sesi)
Günaydın.
Bahar'ım, hazır mı çocuklar?
(Müzik - Duygusal)
(Bahar) Özür dilerim.
(Bahar) Seni çok seviyorum.
Ben de seni seviyorum. Özür dileme.
(Müzik - Duygusal)
Oy, kurban olurum ben size.
-(Bahar) Hadi gelin bakalım. -(Enver) Hadi.
Hadi, ayakkabılarınızı giyin sonra da çıkalım.
Aa gözlüğü unuttum, onu alıp geleyim.
(Bahar) Tamam.
Önünü kapat kızım.
Hadi bakalım.
(Müzik - Duygusal)
(Müzik - Gerilim) (Sokak ortam sesi)
-Günaydın Yusuf amca. -Günaydın oğlum.
-(Peyami) Akşam gelmiş Arif. -Geldi, geldi.
-Sabaha karşı geldi. -(Peyami) Nasıl peki?
(Yusuf) Arif mi? Nasıl olsun? Fena dövmüşler.
Yüzü gözü dağılmış resmen.
-(Peyami) Kırık çıkık var mı? -(Yusuf) Vallahi...
...burnunda bir şey var ama bilmiyorum. Dedim ya, çok kötü vurmuşlar ya çok.
-Neyse geçmiş olsun abi. -Eyvallah.
Geldim, geldim çocuklar, geldim.
Arif abiye ne oldu? Dövmüşler mi onu?
Yok canım, nereden çıkıyor bu? Yok öyle bir şey.
(Nisan) Yüzü gözü dağılmış dedi ama Yusuf amca.
Burnu da kırılmış Arif abimin.
Hadi okula gidelim biz. Yok.
Kim Arifciğim abiyi dövmüş?
Kimse canım. Hadi okula gidelim, hadi canım benim.
-(Nisan) Ben Arif abiye gideceğim. -(Enver) Nisan!
(Enver) Kapıyı çalmayın. Yapmayın! (Kapı vurma sesi)
-Yapmayın çocuğum yatıyordur. Yapmayın! -(Nisan) Arif abi, Arif abi!
-Yapmayın çocuklar, yapmayın! -(Nisan) Arif abi!
(Kapı vurma sesi) Çocuklar bırakın diyorum!
-(Nisan) Arif abi! -Çoc... Bırak!
(Kapı açılma sesi)
Hii!
Gerçekten çok kötü dövmüşler!
(Müzik)
Hayır sakın; sakın ağlamayın. İyiyim ben.
İyiyim, gerçekten iyiyim.
Bak gülüyorum. Bir yerim acısa böyle güler miyim?
Değil mi Enver abi? Söylesene sen de bir şeyler.
Tabii, tabii güler mi hiç? Tabii ya.
-Gerçekten iyiyim. -(Doruk) Kim dövdü seni?
Ben de onları döveceğim.
Çok çok döveceğim.
Hayır, sakın! Sen kimseyi dövme, tamam mı?
(Arif) Birine vurmak, çok kötü bir şey çünkü.
Hem beni kimse dövmedi.
Mahalledeki gençleri ayırırken, yumrukları geldi bana.
(Arif) Gerçekten, iyiyim.
Ama yüzün çok kötü olmuş.
Çok kötü!
Hayır Nisan, sakın! Bak ağlama.
(Arif) Bak ne diyeceğim sana?
Ananın morluklarını hatırlıyor musun?
(Arif) Vücudunun her yerinde vardı. Çok kötü görünüyorlardı ama...
...hiç acımıyordu. Bunlar da öyle. Gerçekten.
-Hiç acımıyorlar, iyiyim. -Öpsek geçer mi?
Geçer tabii ulan, hem de hemen geçer.
Sahi mi? (Arif gülme sesi)
Tabii.
(Doruk öpme sesi)
Yapma Dorukcuğum, acıtıyorsun. (Doruk öpme sesi)
Yapma!
Yok hiç acımıyor, hiç acımadı.
Peki burnun?
-Ne olmuş burnuma? -Kocaman olmuş.
Sahiden mi ya?
-Hiç farkında değilim vallahi. -Hiç acımıyor mu?
-Hiç. -Tutabilir miyim?
Neyi?
Arif abinin tombik burnunu.
(Enver) Yok canım...
...niye tutacaksın şimdi, Arif abinin bununu?
(Enver) Tamam, zaten burun tutulmaz.
Zaten geç kaldık okula, hadi gidelim.
-(Enver) Gördünüz Arif abinizi de. -Görüşürüz Arif abi.
-Görüşürüz. -(Doruk) Tutabilir miyim, burnunu?
Hadi tut.
-Acıyor mu? -(Arif) Acımıyor.
(Müzik)
Şimdi?
(Müzik - Duygusal)
(Arif) Yine acımadı.
Peki ya şimdi?
-(Arif) Acımadı. -(Enver) Tamam yeter.
Hadi, hadi tamam, hadi. Geçmiş olsun Arif abinize.
-(Enver) Yürüyün, yürüyün. -(Nisan) Görüşürüz Arif abi.
Görüşürüz.
(Arif) Ahh!
(Müzik)
Ahh!
(Müzik) (Nefes sesi)
(Kapı gıcırtısı sesi) (Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
(Müzik)
Pardon...
...acaba bunun 36 bedeni var mı?
Hemen bakalım efendim.
Lütfen.
Kontrol ediyorum.
(Müzik) (Süpürme sesi)
(Sınıf ortam sesi)
Biliyor musun?
Benim babam geldi.
-Nereye geldi? -Eve, bizi görmeye geldi.
-Nereden geldi? -Bilmem, geldi işte.
(Müzik - Duygusal)
-Bora. -Hı.
Bana geri Tulumba'yı verebilir misin?
Niye?
Çünkü Tulumba'yı bana, babam almış.
Ben küçücükken. Annemin karnında otururken.
Sana ve sana verdiğim için üzülebilir.
Ama Tulumba evde.
Bir şey olmaz. Ceyda abla bana getirir.
Olur mu?
Olur.
(Müzik)
-Ellerine sağlık. -Afiyet olsun.
Ellerine sağlık.
(Kapı zili sesi) Ben bakarım.
(Ayak sesi)
(Kapı açılma sesi)
-Enver abi hoş geldin. -Hoş bulduk kızım.
-(Bahar) Hoş geldin baba. -Hoş bulduk canım.
Kahve yaptım ben de. (Kapı kapanma sesi)
-Yapayım mı sana da içer miyiz? -Yok kızım.
-İstemiyorum. -Hoş geldin Enver.
-Bıraktın mı çocukları? -Bıraktım, bıraktım.
Nasıl üzüldüler Arif'e, nasıl üzüldüler anlatamam.
Aa, nereden duydular ki Arif'i?
Kapının önünde Yusuf Bey...
...mahalleden bir delikanlıyla konuşurken duymuşlar.
(Enver) Hemen koştular Arif'e tabii.
Bir de gördüler mi onu öyle?
(Enver) Gördüler maalesef. Ama merak etme, Arif öyle bir idare etti ki...
...hayranlık duydum.
Kavga ayırırken oldu dedi, hiç acımıyor dedi, bir güzel rahatlattı seninkileri.
(Müzik)
(Enver) Baharcığım...
...gel otur şöyle, Yeliz, sen de gel kızım.
(Enver) Şu mevzuları konuşalım artık.
(Müzik)
Şimdi tabii Bahar'ın...
...bize kızmakta yerden göğe kadar hakkı var.
(Enver) Biz bazı şeyleri düşünemedik.
(Enver) Ama kızım sen de bizi bir dinle. Biz...
...niye o kadar paniğe kapıldık...
...niye ne yapacağımızı bilemez hâle geldik, niye o kadar korktuk?
(Müzik - Duygusal)
Sarp, çok aniden çıktı bizim karşımıza.
(Enver) Birden, allak bullak olduk biz.
Peşinde, bir yığın belayla geldi Sarp.
Beni silahlı adamlar kovalıyorken...
...kalp krizi geçirdiğimi söyleyemedim sana.
(Müzik)
İnsan yoğun bakımdayken...
...birileri beni boğmaya çalıştı da diyemiyor hasta kızına.
(Müzik)
Sen, bu yüzden mi kalp krizi geçirdin?
(Müzik)
Baharcığım...
...Sarp, elini kolunu sallaya sallaya gelseydi, bu çok daha kolaydı.
(Enver) Ama biz anlayamadık ki ne olduğunu, sana nasıl anlatalım? Biz...
...korkudan ödümüz patladı!
(Yeliz) Gülüm...
...neler çekti bu insanlar, bir bilsen.
Bilsen kızamazdın zaten.
Perişan oldular kaç zamandır.
Peki, kim bu adamlar?
Kim bunlar? Sarp ne dedi? O ne diyor?
(Müzik)
Biz sana ne söylesek, yalan olur.
(Enver) Yalan olmasa, yanlış olur.
Bak madem, Sarp geleceğim dedi...
...o anlatsın sana.
Biz senin kafanı karıştırmayalım hiç.
(Müzik)
(Enver) Ama şunu bil...
...Sarp'ın etrafında, çok büyük bir tehlike var.
Dokunduğunu yakıyor!
(Enver) Bak Arif'e, bak bana.
Onun için...
...kararını verirken, bunu unutma olur mu?
(Enver) Tamam çocuklarının babası, sevdiğin adam amenna...
...ama senin en önemli vazifen, evlatlarını korumak.
(Müzik - Duygusal)
Gerekirse öz babalarından bile.
(Müzik - Duygusal)
(Araba sesi)
(Şirin) Şöyle duralım.
(Araba sesi)
Buyurun. Üstü kalsın.
(Kapı açılma sesi)
(Kâğıt poşet sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Nefes sesi) (Müzik)
(Anahtar sesi)
(Kilit açma sesi)
(Telefon zili sesi)
-(Şirin) Alo Suat. -Alo Şirin, nasılsın?
-İyiyim. Ben de seni arayacaktım. -(Suat ses) Öyle mi?
Evet, evet. Haberlerim var. (Kapı kapanma sesi)
Ne diyeceğim, sana bahsettiğim Bahar'ın sevgilisi vardı ya...
...karşısındaki kahveci?
Aynen. Onu kaçırıp dövmüşler.
Annemler, kimin yaptığını bilmiyor ama...
...oradakiler Sarp’la ilgili olabilir diyormuş.
Bahar'ın evini biri gözetliyormuş. Siz mi gözetliyorsunuz?
Yok canım.
Biz değiliz.
Nezir'in adamlarıdır.
Aman boş ver! Vallahi kim yaptıysa, ellerine sağlık.
Hiç umurumda değil. Benim...
...şu an, tek bir derdim var. -Neymiş o?
Şimdi ben...
...çok güzel kıyafetler aldım kendime.
Ama bunu giyecek, hiçbir yerim yok.
Ne kadar acıklı değil mi?
Belki yakında biri seni, yemeğe davet eder.
Belki ben de kabul ederim.
Görüşürüz.
Ayy!
(Müzik)
(Kağıt poşet sesi)
Ahh!
(Müzik)
(Martı sesi) (Müzik)
(Topuk sesi)
(Kapı açılma sesi) (Telefon arama tonu)
-(Ceyda ses) Alo. -(Jale) Ceyda merhaba.
-(Jale) Ne yaptınız? -(Ceyda) Merhaba Jale Hanım.
İyiyiz merak etmeyin, her şey yolunda.
(Ceyda ses) Aldım Bora'yı okuldan, öğretmenine de gösterdim kendimi.
Zaten siz tembihlemişsiniz, o yüzden bir sorun çıkmadı.
Verdiler Bora'yı bana. Şimdi eve geldik, tost yaptım onu yiyor.
İyi o zaman. Ben de bugün erken çıkacağım geleceğim. Görüşürüz.
(Ceyda) tamamdır. Görüşürüz. (Su sesi)
(Müzik)
Oo bitirmişsin hepsini.
(Müzik)
Beğendin mi Ceyda ablanın tostunu?
Evet, çok beğendim.
(Ceyda) O zaman ben sana, hep yaparım.
Afiyet bal şeker olsun, paşam benim.
(Öpme sesi)
(Gülme sesi)
O zaman şimdi bunları alayım, mutfağa götüreyim...
bir güzel yıkayayım, ellerimi de yıkayayım...
...sonra gelince, oyun oynayalım olur mu?
Olur. (Gülme sesi)
(Müzik)
(Doruk dış ses) Bana geri Tulumba'yı verebilir misin?
(Doruk dış ses) Tulumba'yı bana babam almış.
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
Ne olur, gitmeseniz olmaz mı?
Ben sana, bir şey söyleyeceğim şimdi.
(Enver) Biz şimdi gidelim...
...ama sonra yine geleceğiz, tamam mı?
Hep geleceğiz, hep geleceğiz, hep geleceğiz.
(Öpme sesi) (Enver gülme sesi)
Şirin teyzem de onları özlemiştir Dorukcuğum.
Tabii ya, bir de teyzenize bakalım.
(Öpme sesi)
Anneciğim. (Öpme sesi)
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Baba.
(Müzik)
Görüşürüz.
(Müzik)
-Gel bakalım. -Annenizi çok yormayın, tamam mı?
Tamam.
Hadi görüşürüz.
(Kapı açılma sesi)
Hadi bakalım Allahaısmarladık.
(Kapı kapanma sesi)
(Anahtar çevirme sesi)
Gelin bakalım üstünüzü değiştirelim.
(Müzik) (Ayak sesi)
-Yarışıyor muyuz? -Evet.
-Üçte. -Tamam. Bir...
...iki, üç. Başla!
-Ben kazanacağım, ben kazanacağım. -Dur geçemedim, dur.
-Ben kazandım, ben kazandım. -Ama hep sen kazanıyorsun.
(Kapı açılma sesi) Bir tur daha?
-Ben geldim! -(Bora) Anne!
(Öpme sesi) Nasılsın bakalım?
-İyiyim. -İyi misin?
-(Jale) Ne yapıyorsunuz? -Araba yarışı oynuyoruz.
(Jale) Araba yarışı mı oynuyorsun?
-(Jale) Eğleniyor musun? -(Bora) Evet.
Hoş geldiniz.
(Jale) İyi hadi bakalım, biraz daha eğlen. Oyna bakalım, hadi.
(Müzik)
Nasıl geçti ilk günün?
(Ceyda) Çok güzel vallahi.
Çok uslu maşallah, hiç gıkı çıkmıyor.
Telefonda da demiştim ya...
...tost yaptım, tamamını yedi maşallah.
Sonra çizgi filim izlemek istedi. Sizin dediğiniz kadar izin verdim.
(Ceyda) Şimdi de öyle oyun oynuyorduk beraber.
Bu arada ben, yemek de yaptım.
Tarhana çorbası yaptım, bir de dolapta karnabahar gördüm...
...onlar da pişiyor şimdi.
Off!
(Tencere kapağı kapanma sesi)
Ceyda, çok teşekkür ederiz gerçekten.
(Müzik)
Bu...
...bu ne Ceyda? Ne bu?
Siz şey yıkamıştım, kurusunlar diye astım.
Niye yıkadın ki kullanılmış şeyleri?
Ne yapacaktım?
Atacaksın Ceyda, bunlar yıkanmaz ki.
Öyle de bir yıkanıyorlar ki şaşırırsın vallahi. Biz hep yıkıyoruz.
(Ceyda) Yani öyle kullan at, kullan at olmaz ki.
Tamam, sen çok para kazanıyorsun ama...
...o parayı kazanmak için eşek gibi çalışıyorsun... Nuz!
Yani paramızın kıymetini bilmek lazım.
(Gülme sesi) İyi, hadi bakalım.
Bilelim paramızın kıymetini.
Şu bulaşıkları da bitirivereyim hemen.
Ceyda bak...
...paramızın kıymetini bilelim demişken, sen şunu biliyor musun peki?
Bir makina dolusu bulaşığı, elde yıkadığın zaman...
...on bir kat fazla su harcıyorsun.
Hem doğaya hem parana zarar.
Üstelik zamanına yazık. Hiç sudan geçirmeden, direkt koy makinaya gitsin.
Vallahi mi diyorsun?
Vallahi diyorum Ceyda.
O kadar farklı mı be?
O kadar farklı. Sen bunu bir düşün, tamam mı?
Bu arada çıkabilirsin, geldim nasılsa.
On bir kat, daha fazla su.
Olacak şey değil. Ayol elde yıkamak, bayağı ziyan be.
(Bulaşık makinası kapağı açma sesi)
(Çekmece çekme sesi)
(Bardak sesi)
(Doruk) Vuvv...
Yapma artık, başım şişti.
(Doruk) Vuvv...
Ya anne!
-(Doruk) Vuvv... -Dorukcuğum bak, ablan rahatsız olmuş.
Ama bu uçak babamı getiriyor.
(Müzik)
(Doruk) Vuvv...
-(Nisan) Yeter! -Gel. Ver bana o uçağı...
...biz seninle başka bir oyun oynayalım, tamam mı?
-Ne oynayalım? -(Bahar) Ne oynayalım?
Hayvan taklidi oyunu oynayalım mı?
-Oynayalım. -O zaman sen şimdi...
...kocaman, çok güzel, siyah beyaz bir ineksin.
Möö...Möö...
(Öpme sesi) Ne güzel bir inek bu.
Peki, şimdi...
...çok güzel bir atsın ama bütün yarışları kazanmışsın...
...ve çok çok ünlü olmuşsun. Herkes çok seviyor seni.
Şampiyon Boldi gibi mi?
-O kim? -Bütün yarışları kazanan...
...şampiyon bir at var ya.
Sen nereden biliyorsun bunu oğlum?
Arif abi öğretti.
(Sessizlik)
Belki babam, şampiyon Boldi'yle gelir.
(Müzik)
-Babam gelmeyecek ki. -Niye?
Gelmeyecek işte. O bizi sevmiyor!
Nereden biliyorsun?
Biliyorum. Başka çocukları seviyor artık.
Nisan!
Kızım nereden çıkartıyorsun bunu? Daha neler?
Hayır, babam beni seviyor.
Ben çok güzel bir çocuğum.
-Gelecek değil mi anne? -Tabii gelecek.
Hadi, elmalarınızı yiyin bakayım.
(Müzik - Duygusal)
Boracığım, ne yapıyorsun?
-Ev yapıyorum. -Öyle mi?
-Seninle biraz sohbet edelim mi? -Tamam.
Gel bakalım şöyle.
Ceyda ablanla mutlu musun?
Evet çok mutluyum, çok seviyorum Ceyda ablamı.
-Öyle mi? -Evet.
-O da beni çok seviyor. -Ya?
Çok güzel oyunlar oynuyoruz.
-Çok güzel yemekler yapıyor. -(Jale) Ya?
-Bir de hep öpüyor. -Aa, ne kadar güzel.
Sana bugün ne aldım, biliyor musun?
En sevdiğin şey, boyama kitabı.
(Müzik)
(Bora) Anne hani kitap?
Al, al canım.
Boracığım, sen içeriden boyalarını alsana.
Koş, koş, koş.
(Müzik - Gerilim)
Gel bakalım.
Şöyle geç.
Hadi madem...
...şu oyuncakları toplayayım, sonra çıkarım.
Ceyda, çık sen, biz toparlarız.
Peki.
Gitme.
Aa ah!
(Ceyda gülme sesi)
(Ceyda) O nasıl şey be?
(Ceyda) Sen merak etme, ben şimdi gideceğim.
Yarın gene geleceğim.
Tamam mı paşam?
Tamam.
(Öpme sesi)
Hadi, yarın görüşürüz o zaman.
(Bora) Görüşürüz.
(Ceyda) Görüşürüz.
-Aa, yok siz gelmeyin ben-- -Ceydacığım, ben geçiririm.
(Müzik - Gerilim)
Ee şey...
Bora'nın bugün okulda üstü batmış.
(Ceyda) Onları da makineye koydum.
Haberiniz olsun yani.
İyi akşamlar.
(Kapı açılma sesi)
Ceyda?
-Bir saniye bakar mısın? -Ha, ne oldu?
Bir daha gelmeni istemiyorum, seninle çalışamam.
Niye?
Bir halt mı ettim?
(Jale) Evet Ceyda, bir halt ettin.
Ne halt ettiğini de gayet iyi biliyorsun, bana numara yapma.
Çantana attığın şeyi gördüm.
(Jale) Böyle bir şeye niye tenezzül ettin, onu da bilmiyorum.
Zaten önemli olan şey götürdüğün değil.
Bu evden, izinsiz bir şekilde bir şey götürmen.
(Jale) Gerçekten çok ayıp.
Sen ne diyorsun be? Ben ne atmışım çantama?
Bir şey atmadım. Sen bana, hırsız mı diyorsun be?
Al! Al kontrol et çantamı, al bak var mı içinde bir şey?
Ceyda tamam, sessiz ol!
Gürültü yapma!
Bora'nın duymasını, mutsuz olmasını istemiyorum!
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Müzik devam ediyor)
-Anne? -Annem.
Ceyda abla, ne zaman gelecek?
Ya, sen anneni bu kadar sormuyorsun.
Ceyda ablan işte, Ceyda ablan çıkmak üzeredir, Ceyda ablan gelecek, tamam mı?
Aşkım, sen şimdi git içeride birazcık daha oyna...
...ben yemek yapayım, anlaştık mı?
-Tamam. -Hadi bakayım.
(Müzik)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı zili sesi)
Kızım, ellerim bulaşıklı kapıya bir baksana.
Bakıyorum.
(Kapı açılma sesi)
(Çığlık sesi)
Anne! Anne, yardım et!
-Anne, yardım et! -Ne oluyor kızım, ne oldu?
Hatice! Hatice, ne oldu, ne oluyor?
(Sarp) İyi akşamlar.
(Müzik - Gerilim)
(Enver) Ee, aşk olsun Sarp!
Ne bu, dağ başı mı burası?
Sen ne yapıyorsun? Canın istediği zaman gelip, hepimizin yüreğini...
...hoplatabileceğini mi sanıyorsun, ne yapıyorsun sen?
Özür dilerim.
İtti beni.
Baba itti beni, ben kapıyı kapatmak istedim, zorla üstüme yürüdü.
-Saldırdı bana! -Sus Şirin!
-Ba-baba-- -Sus Şirin!
Ne istiyorsun?
Konuşmamız gereken önemli şeyler var.
(Müzik - Gerilim)
Ben üstümü değiştirip geliyorum.
Ne yani konuşacak mısın?
Kovmayacak mısın onu?
Hatice, söyle bu kız sussun.
Çünkü benim onun sesini duymaya tahammülüm yok.
Hem de hiç yok.
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik)
(Sarp) Sen dur.
Konuşacaklarım seni de ilgilendiriyor.
(Müzik)
Bir gün bile huzurumuz kalmadı.
Bir gün bile rahat rahat oturup, televizyon izleyemez olduk.
Zır kapı, sorun.
Çat kapı, felaket.
Ay duydun mu, aman aman neler olmuş?
Bir gün de bir şey olmasın canım.
Bir gün de bir şey olmayıversin.
"Hatice bugün acaba ne yiyeceğiz" diye konuşalım birbirimizle sadece.
(Enver) Tövbe ya Rabb'im!
(Kapı açılma sesi)
Evet dinliyorum seni.
Neymiş, bu gece yarısı baskınının nedeni?
Estağfurullah. Baskın değil de ziyaret.
Ha, ziyaret.
(Müzik)
Ben Bahar’ımın ve çocuklarımın yaşadığı yere gittiğimde...
...onları öyle görünce...
Öyle perişan hâlde görünce...
...benim bir şey yapmam lazım.
Onları öyle bırakamam, yardım etmek zorundayım.
(Müzik)
Rica etsem...
...bunu onlara iletir misiniz?
(Müzik)
Lütfen.
(Enver) Hayır!
Bırak onu Hatice!
Enver Bey, bunu onlara iletmek zorundasınız.
Zorunda değiliz, almayacağız.
Ama Enver, çocukların ihtiyaçları var.
-Ya sonuçta babalarının parası. -(Enver) Babalarının parası mı?
Nereden biliyoruz, babalarının parası olduğunu?
-Enver Bey! -Belki zengin karısının parası!
Belki Sarp Bey'in kayınpederinin parası?
Onlar benim param.
Emin olabilirsiniz, benim param.
Ama olamıyorum.
Ne önemi var şimdi?
Çocuklar sersefil.
Biliyorsun durumlarını.
(Enver) Çok önemi var Hatice.
Ben nereden geldiği belli olmayan bu parayı, Bahar'a götüremem.
Benim verdiğimi söylemezsiniz. Bilmek zorunda değil.
(Enver) Bilmek zorunda.
Ben Bahar'a, bir kez daha yalan söyleyemem.
Eğer Bahar'a parayı çok vermek istiyorsan...
...kalkar, kendin götürürsün.
Ama artık bizi kullanma anlıyor musun, bizi kullanma?
İsterseniz ben alayım.
Şirin!
Yani orada kalmasın diye diyorum.
Hadi artık, git.
(Müzik)
Bir konu daha var.
Neymiş o konu?
Müsaade ederseniz bunu...
...Şirin'le yalnız konuşmak istiyorum.
Benimle mi?
Hayır, müsaade etmiyorum. Sen...
...ne konuşacaksın Şirin'le?
Ne konuşacaksanız burada, bizim önümüzde konuşacaksınız.
Evet söyle.
(Müzik - Gerilim)
Hiç, hiçbir şey baba.
Biz ne konuşacağız ki? Biz hiçbir şey konuşmayacağız.
Hem sen, defolup gitsene bizim evimizden ya!
Sen o fotoğrafları silmeden, hiçbir yere gitmiyorum.
Şimdi hemen, gözümün önünde hepsini sileceksin.
O fotoğraflar yok artık.
(Müzik - Gerilim)
Hangi fotoğraflardan bahsettiğimi, nereden biliyorsunuz ki?
Hangi fotoğraflardan bahsettiğini, çok iyi biliyoruz.
O iğrenç, o pis fotoğraflardan bahsediyorsun.
O fotoğraflar yok artık, biz onları Hatice'yle beraber sildik.
Sen gider misin artık?
Sizin onlardan nasıl haberiniz olabilir ki?
(Müzik - Gerilim)
Pırıl geldi, onları gösterdi.
Pırıl mı?
Pırıl.
Senin zavallı karın.
Fotoğrafları görünce, soluğu burada aldı.
Ama haklı değil mi?
Haklı kızcağız.
Kocasını kim o hâlde görse, aklını kaybeder.
Pırıl buraya mı geldi?
Ne zaman geldi?
(Enver) Geldi tabii.
Hatta Ali'yle Ömer de geldiler.
Gelmekle kalmadılar, burada uyudular.
Çünkü hiçbir yere gidecek hâlleri yoktu.
Pırıl'ın, kolu kanadı kırılmıştı.
Sizin iğrençliğiniz yüzünden.
(Müzik - Gerilim)
Fotoğrafları nasıl çektiğini anlattın mı?
Ha?
Onları nasıl çektiğini, anlattın mı?
(Kapı kapanma sesi) (Sarp) Ha?
"O fotoğrafları çektirmezsen ablama ilik vermem" dediğini söyledin mi?
Ne olur yapma, lütfen yapma yeter!
Bahar' gidecek yüzü olmasın diye, yaptım dedin mi?
(Hatice) Lütfen! Lütfen bitir artık!
Hasta o.
(Müzik - Gerilim)
Ben odaya gidiyorum Hatice.
Daha fazla dayanamayacağım.
(Müzik - Gerilim)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Emin misiniz?
O fotoğraflar, artık Şirin'in elinde yok değil mi?
Eminim.
Kırdık telefonu.
Yok ettik.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
Beklesene!
Çocukların...
...Bahar'ın paraya çok ihtiyacı var.
Eğer istersen, ben onlara bir şekilde ulaştırabilirim.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
Oh!
(Kapı kapanma sesi)
(Şirin) Anne!
Gitti mi?
Gitti.
Anne ben seninle, bir konuda konuşmak istiyorum.
(Şirin) Yani anlatmak istiyorum.
Hangi konuda?
Ya fotoğraflarla ilgili işte.
Yani ben gerçekten onları...
Gerçekten onları silmiştim ben.
Yani, siz telefonumu kırmadan önce.
Bu konuda konuşmak istemiyorum seninle.
Babana bakmam lazım.
Çok üzüldü adamcağız.
Ha.
Tamam, sonra konuşuruz.
Hadi, sen de git yat.
Ortalıkta görünme.
Baban görmesin seni.
Yok, ben televizyon izleyeceğim.
(Hatice) Ne televizyonu kızım?
Odana git diyorum sana.
İyi, tamam.
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Gerilim)
(Müzik devam ediyor)
(Kapı açılma sesi)
-Hoş geldin. -(Hep bir ağızdan) Ceyda abla!
-Hoş buldum. -Kız nerede kaldın ya?
Uyumadı seninkiler gelene kadar.
Anam özlediniz mi siz beni hemen, ha?
(Ceyda) Özlediniz mi siz beni?
(Hep bir ağızdan) Özledik.
Ya Bora tuttu da, akşam yemeğini onlarla yedim.
Yerim seni.
Hadi geçin siz içeri, geliyorum ben de.
Ee, nasıl geçti ilk günün?
İyi.
İyi?
Kız azıcık anlatsana be, ne yaptınız, ne ettiniz?
Anam ne yapacağız işte, bildiğin şeyler.
(Ceyda) Evde ne yapıyorsak onu yaptık.
Ceyda abla, evcilik oynayalım mı?
Olur canım.
Ama anneciğim siz de hep oyun, hep oyun. Azıcık da kitap okuyun.
Kitap alsan okuruz.
Bora, giydin mi pijamalarını?
-Hı hı. -Aferin sana.
(Jale) Bugün ne okuyalım?
"Orman Çocuğu"'nu.
"Orman Çocuğu" iyi hadi.
Yat bakalım, geliyorum ben de.
Şu pijamalarını toplayayım.
(Müzik)
Tulumba.
Evet Boracığım, Tulumba.
Ama Tulumba gitti.
-Nereye gitti? -Dorukcuğuma gitti.
Yo, orada işte.
Ama ben, Ceyda ablaya verdim Tulumba'yı.
Ne?
(Bora) Dorukcuğum istedi.
"Tulumba'yı ver" dedi. Babası almış.
Ee?
Ceyda ablanın çantasına koydum, Dorukcuğuma versin diye.
(Müzik)
(Bora) Anne.
Dorukcuğum üzülür mü, Tulumba gelmedi diye?
Hayır Boracığım, üzülmez merak etme.
Biz yarın okula gideriz, kendimiz veririz Dorukcuğuma, olur mu?
Tamam.
Hadi sen şimdi, yatağına yat bakalım.
(Kapı açılma sesi)
Aa ah! Enverciğim.
Yatmışsın erkenden.
Hâlim kalmadı Hatice.
Hem zaten, Şirin'in suratını da görmek istemiyorum.
Peki, sen dinlen biraz.
Bir de para getirmiş utanmadan!
Enver.
Sıkma canını artık.
Olan oldu bitti.
Ne yapalım?
(Telefon zili sesi)
Bahar arıyor.
Hayırdır inşallah.
(Telefon zili sesi)
Alo, Baharcığım.
Baba merhaba, kusura bakma geç saatte aradım ama.
Yok, yok niye geç olsun. Biz oturuyorduk annenle.
(Enver) Bir şey mi oldu?
Yok bir şey olmadı. Ben bir şey soracaktım da.
Çocuklar, babalarını sorup duruyorlar.
Yani gelecek mi, niye gitti?
(Bahar ses) Artık bizi sevmiyor mu?
(Bahar ses) Binbir türlü, soru var kafalarında.
Akılları karıştı iyice çocukların.
Ben de ne diyeceğimi, ne yapacağımı bilemiyorum.
Vah yavrucaklar, vah!
(Bahar ses) Benim Sarp'ı, gerçekten bulmam lazım.
Gelip bize bir açıklama yapmazsa, neyin neden olduğunu anlatmazsa...
...çocuklar delirecekler.
Ha bir tek onlar değil, ben de delireceğim.
Çünkü aynı soruları ben de kendime sorup duruyorum.
Sarp, bir telefon numarası bırakmadı değil mi size?
Emin misin?
Eminim kızım.
Bırakmadı.
Yok bizde Sarp'ın telefon numarası.
Peki.
Tamam, iyi geceler. Kusura bakma tekrar.
-İyi geceler. -(Enver ses) İyi geceler kızım.
(Müzik - Hüzünlü)
Benim saçımı toplar mısın?
Ay toplarım. Öreyim mi senin saçını?
Ör.
(Telefon zili sesi)
Kız, Jale Hanım arıyordu. Niye açmıyorsun?
Yok kız, o Jale; o Jale değil.
Şey, benim eski müzikholden.
Bitmez onun çenesi şimdi, çekemem bu saatte.
(Müzik)
(Kapı açılma sesi)
(Kapı kapanma sesi)
(Kapı açılma sesi)
Enver!
Geldim, geldim.
-Hoş geldin. -Ekmek gelmemişti, onu bekledim.
Bil bakalım, ne oldu?
-Ne oldu? -İş yerinden aradılar, muhasebeden.
Ee?
Hani tazminatımı vermiyorlardı ya.
Vereceklermiş.
Patron demiş ki, "Hatice Hanım, yıllardır müessesemizde çok disiplinli...
...bir şekilde çalıştı.
Son zamanlarda ailevi nedenlerden dolayı, devamsızlık yapmış olabilir ama...
...tazminatını verin" demiş.
-Sahiden mi? -Sahiden ya.
Ama ben sana demiştim, çok beyefendi bir adam diye.
Oh! En sonunda güzel bir haber aldık.
Of! Ne mutlu böyle, sabah sabah oh!
Öyle deme Enver, son zamanlarda gerçekten güzel haberlerimiz de oldu.
Bahar sağlığına kavuştu, bundan daha güzel haber olur mu?
Doğru söylüyorsun.
İnsanoğlu, ne kadar nankör değil mi?
Hep eksik olanı görüyor, iyi olanı unutuyor.
Hatice, çok sevindim, çok sevindim.
Oh.
Günaydın. Sabah sabah bu ne neşe?
İş yerim, tazminatımı vereceklermiş de ona sevindik.
Öyle mi?
Çok güzel haber bu. Ne kadar şanslısınız.
Tam da meteliğe kurşun atarken.
-Ne şans değil mi? Ne mutlu size. -(Hatice) Öyle tabii.
Bana da biraz para verirsin artık.
(Müzik - Gerilim)
Hani senin bir tomar paran vardı, o adamdan aldığın?
Ne oldu ona?
Hepsini harcadım, bitti.
Ay anne, her şey bir pahalı. Hayat çok pahalı.
Para, para, para. Yani vallahi şaştım kaldım ben ya.
(Şirin) Ay ay...
(Müzik - Gerilim)
Aa, ne yapıyorsun sen böyle? Ben de şimdi sofra kuracaktım.
Yok, sen sofra falan kurma Hatice.
Biz bir şeyler atıştırıp, çıkalım en iyisi.
Ben o kızla yüz yüze gelmek istemiyorum.
İçim kaldırmıyor.
Bunu söylediğime inanamıyorum ama...
...insanın çocuğunu görünce, midesi bulanır mı?
Benim bulanıyor valla.
Enver, gözünü seveyim deme böyle bir şey.
Ben Jale'yle konuşacağım.
Şirin, tekrar tedaviye başlasın diyeceğim.
İyi.
(Müzik - Gerilim)
İyi dersler güzel kızım. (Öpme sesi)
Teşekkürler anneciğim.
Hadi görüşürüz.
-İyi dersler Dorukcuğum. -İyi dersler Nisan.
Gel bakalım.
(Müzik)
-Günaydın Jale Hanım. -Aa, Bahar!
-(Doruk) Günaydın Jale teyze. -Günaydın.
Çok erken olmamış mı, senin hayata karışman?
Ben çoktandır, çocukları okula getirmiyordum da.
Bugün ben bırakmak istedim, onlar da öyle istediler.
(Bahar) E, gücüm kuvvetim de yerine gelince.
Tamam. Sen o zaman Doruk'u bırak, biz biraz konuşalım olur mu?
Olur tabii ki. Hemen bırakıp geliyorum.
-İyi dersler. -(Doruk) İyi dersler.
-Ben bahçede bekliyorum seni. -Tamam. Hadi.
-Hah, günaydın gülüm. -Günaydın.
-Gitti mi çocuklar? -Oho çoktan.
Sana kahvaltı hazırladım. Çay da koyuyorum.
-İçerim valla. -Gel, gel otur, geç.
Sen bütün gün yorulacaksın zaten. Şey, ne zaman gidiyorsun işe?
Yarım saate çıkarım herhâlde.
(Ceyda) Zaten, çok erken gelmene gerek yok demişti Jale.
Ben de sevmem ya öyle, sabahın köründe kalkmayı.
(Müzik)
Geldim.
Baharcığım, ben Doruk'un yanında bir şey söylemek istemedim ama...
...bu yaptığın doğru bir şey değil.
Senin en azından 10 gün, 15 gün kendini zorlamaman lazım.
Bırak çocukları da başka biri bırakıversin okula.
Biliyorum, haklısınız.
Ama ben bugün, öğretmenleriyle bir konuşmak istedim, biz evde...
...epey sorun yaşıyoruz da. -Aa, hangi konuda?
Doruk'la Nisan.
Onlara ne söyleyeceğimi, ne yapacağımı hiç bilmiyorum.
Bu babalarının gelişini, daha doğrusu geldi mi, gelmedi mi onu da bilmiyorum.
(Bahar) Onu sorguluyorlar.
Ben de yanlış bir şey söylemekten çok korkuyorum.
Her gün, bir sürü soru soruyorlar bana.
Haklısın, kim olsa korkar Bahar.
Ben aslında, sizi de arayacaktım.
Bir pedagoga danışmak istiyorum, bugün öğretmenlerine de onu soracaktım.
-Var mı tanıdığınız, bildiğiniz biri? -Tabii, tabii.
Aslında Baharcığım, bunu bizim düşünmemiz gerekirdi.
Aslında benim düşünmem gerekirdi ama ne olur kusura bakma.
Yo, estağfurullah.
Senin bu sağlık problemlerin, ilik bulundu mu, bulunmadı mı...
...Şirin geldi mi, gelmedi mi derken, çocuklar kaynadı gitti arada.
Var, benim çok yakın bir arkadaşım pedagog hatta.
Ay çok çok teşekkür ederim, sağ olun.
Ben bugün bir ararım, bir randevu ayarlamaya çalışırım.
Seni onunla görüştüreyim. (Telefon zili sesi)
Aa, aa tesadüfe bak yengem arıyor.
Alo, merhaba yengeciğim.
(Jale) Ha.
Tamam, tamam, tamam. Tabii.
Tamam, ben bugün konuşurum, seni haberdar ederim.
Önemli değil. Öpüyorum yengeciğim, hoşçakal.
(Boğaz temizleme sesi)
Şirin için arıyor.
(Jale) Psikolojik destek almaya devam etsin istiyormuş da.
Bahar, biraz daha vaktin var mı?
Benim seninle konuşmak istediğim bir konu var da.
Tabii ki, buyurun.
Aslında, nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum bunu.
(Yeliz) Ee, güzel miydi Jale Hanım'ın evi?
Güzel. Pırıl pırıl her yer.
Zevkli kadın tabii.
-Beğendi mi bari yaptığın işi? -Beğendi.
-Yemek de yaptın mı? -Yaptım.
Ne yaptın?
Karnabahar.
-Nasıl yaptın? -Ne demek nasıl yaptım be?
Kız sade mi yaptın, kıymalı mı yaptın? Kıymasız yaptıysan, çok ayıp olur bak.
Ay kıymalı yaptım.
-(Yeliz) Ee? -Ne eesi?
-Kız beğendi mi, beğenmedi mi? -Ay beğendi!
Amma çok soru soruyorsun be. İki lokma bir şey yiyeceğim, boğazıma dizdin.
Tamam, gidiyorum ben.
Allah Allah, kız ne dedim ki? Soru da mı sormayalım, ne konuşacağız o zaman?
Anam sen, soru moru sormuyorsun, bayağı sorguya çekiyorsun beni.
Bir de gözüme gözüme ışık tut, tam olsun.
(Kapı açılma sesi)
Aa!
Ne dedim ki ben şimdi?
(Sokak ortam sesleri)
Yusuf amca.
Ne var?
-Arif yok mu? -Yok.
Nerede peki?
Evde. Burnu çatlamış çocuğun senin yüzünden.
(Yusuf) Gidip, bir de başını ağrıtma onun.
Ben...
Ben niye başını ağrıtayım Arif'in canım, hayret bir şey.
Yahu, şu oğlumun peşini bıraksana sen, ha.
(Yusuf) Hep senin yüzünden oldu zaten bütün bunlar.
Erkek milletinin zaten başına ne geldiyse...
...senin gibi kadınlar yüzünden geliyor.
Ne biçim konuşuyorsun, sen be?
Ya, yürü git ya! Hadi!
Yamanacak başka kapı bul kendine, hadi.
(Sokak ortam sesleri)
(Ağlama sesi) Terbiyesiz.
(Müzik - Duygusal)
Of!
(Kapı açılma sesi)
(Müzik - Gerilim)
Hayırdır, ne bu halin?
Asıl senin bu halin ne? Çatlamış mı burnun?
Hı, çatlamış.
(Müzik - Duygusal)
Geç içeride ağla, çıkma böyle yukarı şimdi.
Yok, şimdi Yusuf amca görürse laf eder.
Görmez babam, gel, geç içeri.
(Arif) Hadi geç.
Bırak şimdi ayakkabıları, geç içeri.
-Kirlenmesin. -Yok yok, geç
(Kapı kapanma sesi)
(Müzik - Duygusal)
(Ağlama sesi)
(Müzik - Duygusal)
Ee, ne oldu?
Yok bir şey, öyle sinirim bozuldu bir an.
Kapı ağzında mı bozuldu sinirin?
(Ağlama sesi)
Arif, senin başına ne geldiyse benim yüzümden.
(Bahar) Benim suçum hepsi, o yüzden bu haldesin.
Ne alakası var ya? Senin ne suçun var bunda?
Yok, ben uğursuzum.
Uğursuzum herhâlde ben.
Baksana Sarp'ın haline, senin haline.
(Müzik - Duygusal)
Hoppala!
(Müzik - Duygusal)
Sana yaşattığım her şey için çok özür dilerim.
(Müzik - Duygusal)
İnsan sevdiğini üzer mi?
Üzermiş.
İnsan sevdiğini kırar mı?
Kırarmış.
İnsan sevdiğini bırakır mı?
Bırakırmış.
(Müzik - Duygusal)
Beni affeder misin?
(Müzik - Duygusal)
İnsan sevdiğini affedermiş.
(Müzik - Duygusal)
(Arif) Hem beni düşünme artık sen.
Kendini düşün, çocuklarını düşün.
Ama iyi düşün, olur mu?
Nasıl?
(Müzik - Duygusal)
Keşke sizi koruyabilsem.
Elimde olsa keşke.
Ben sizin için senden vazgeçtim, var mı daha ötesi?
(Müzik - Duygusal)
Ama seni, senden nasıl korurum ki?
Ne demek bu Arif?
(Müzik - Duygusal)
Niye öyle dedin?
(Müzik - Duygusal)
(Geçiş müziği)
(Müzik - Duygusal)
(Geçiş müziği)
Ona nasıl sarıldığını gördüm.
(Müzik - Duygusal)
-Arif-- -(Arif) Bir şey deme bana.
Aşk için özür dilenmez.
(Müzik - Duygusal)
Sevgiler türlü türlü çünkü.
(Müzik - Duygusal)
Biliyorum, biliyorum beni de sevdin.
(Müzik - Duygusal)
Ama onu sevdiğin gibi değil.
(Arif) Olsun.
Sevdin ya.
(Müzik - Duygusal)
Konu bu değil zaten.
Konu senin iyi olman, sizin iyi olmanız.
(Müzik - Duygusal)
Ama o adam size, hayır getirmeyecek.
Peşinde bin türlü bela, bin türlü üzüntü getirecek.
(Müzik - Duygusal)
Biliyorum, çok üzüleceksin.
Ama elimden bir şey gelmeyecek.
Bu yüzden, seni senden koruyamam.
(Müzik - Duygusal)
Ama ben hep buradayım, unutma.
Hep burada olacağım.
(Müzik - Duygusal)
Biliyorum.
(Müzik - Duygusal)
(Burun çekme sesi)
(Müzik - Duygusal)
Arif.
(Sessizlik)
Ben seni çok sevdim.
("Jehan Barbur - Selvi Boylum Al Yazmalım" çalıyor)
Çok.
("Jehan Barbur - Selvi Boylum Al Yazmalım" çalıyor)
"Tuttum eli sıcacıktı"
"Yüreği elindeymiş gibi"
"Götür beni deli oğlan sevdiğine"
"Yol versin bu dağlar, bu taşlar"
"Rüzgârlı ovalar, dağılan yağmurlar"
"Al yazmam serde, gönlüm başka elde"
"Sevmek dostluktur dilde"
"Sevgi neydi? Sevgi emekti"
"Uçuşan yaprak, boş bir salıncak"
"Senden başka yok hiç kimse"
"Düşerim dara, içim yara"
"Gelirim ardı sıra dön bak bana"
"Yoksan boştur Asya"
"Gelirim ardı sıra dön bak bana"
"Yoksan boştur Asya"
"Yoksan yoktur Asya" (Kapı açılma sesi)
-Aa gülüm, geldin mi sen? -Geldim, geldim.
-Ne oldu sana? -Yok bir şey.
Ceyda nasıl?
Ceyda işte.
Nasıl işte?
Kızım, Jale Hanım'a gidiyor ya çalışmaya.
Kafan mı durdu senin?
Bahar, neyin var senin bakayım?
Yeliz, ben okulda Jale Hanım'la karşılaştım.
Hı?
-Dün Ceyda'yı işte çıkarttığını söyledi. -(Yeliz) Ne?
İşten mi çıkarmış?
Evet ama bir yanlış anlaşılma olmuş.
Şimdi ulaşmaya çalışıyormuş ama Ceyda açmıyormuş telefonunu.
Peki nerede bu kız?
Jale Hanım'a gidiyorum diye, çıktı evden.
Tamam, dur bir sakin ol, arayalım.
Uf.
Gel, gel bana hadi.
(Müzik - Duygusal)
(Telefon zili sesi)
(Müzik - Duygusal)
-(Yeliz) Ha? -Jale Hanım da çok üzülmüş tabii ki.
Eşeklik ettim diyor. Bilip bilmeden, suçladım onu diyor.
E etmiş ama yani, kusura bakmasın da.
İnsan öyle bilip bilmeden, hırsızlıkla suçlar mı ya?
Olmaz tabii.
Kız nasıl içerlediyse, Jale beni attı diyemedi biliyor musun?
(Yeliz) İşe gider gibi çıktı evden.
Canım ya.
(Müzik - Duygusal)
Çocuklar nasıl?
Nasıl olsunlar?
Babalarını sorup duruyorlar.
Kurban olurum.
Nisan yavrum, sürekli gözleri bir yerde takılıp kalıyor böyle.
Bazen bir bakıyorum, gözleri dolu dolu olmuş.
(Bahar) Kim bilir diyorum neler geçiyor aklından.
Doruk zaten, ayrı bir âlem.
Türlü türlü sorular soruyor bana.
Değişik değişik senaryolar üretiyor, kafasında falan.
Enver abiyi de aradım, Sarp'ın numarası sende var mı diye sormak için ama...
...onda da yokmuş.
(Müzik - Duygusal)
(Bahar) Ama benim Sarp'ı aramam lazım, onu bulmam lazım.
Ne yapacağım bilmiyorum, nasıl yapacağım hiç bilmiyorum.
(Müzik - Duygusal)
(Sessizlik)
Şirin'e sordun mu peki?
Neyi?
Onda var mıymış Sarp'ın numarası?
Niye olsun ki?
Bilmem, belki sormuşsundur diye şey ettim.
Yeliz.
(Müzik - Gerilim)
Benim, seni bir daha affedecek gücüm yok, biliyorsun değil mi?
(Müzik - Gerilim)
Senin bir yalanını daha kaldıramam ben.
Benden bir şey gizleyemezsin artık, bundan sonra.
Anladın mı beni?
O yüzden şimdi, ne diyeceksen de.
(Müzik - Gerilim)
Hani bir akşam...
...Şirin hastaneye gelmişti ya, sana ilik vermek için.
Evet.
Onu oraya...
...Sarp getirdi.
Ne?
(Müzik - Gerilim)
Ben de dedim, belki birbirlerinden haberleri vardır.
(Müzik - Gerilim)
Aa!
Ben...
Bahar, dur. Ay!
(İnleme sesi)
(Yeliz) Hişt!
Sen bana şimdi, sen bana...
...Şirin'i hastaneye Sarp mı getirdi dedin, ben doğru mu duydum?
Bunu mu dedin sen bana, ha?
Hişt tamam, gülüm kötü kötü düşünme, kötü kötü düşünme sakın, hayır.
Bak ben aklına gelenleri biliyorum şu anda, öyle bir şey yok, bak sakın.
Ya Sarp, Şirin'e bakar mı bir kere ya, ha?
(Yeliz) Ben onun, çocuklarına nasıl sarıldığını gördüm hastanede.
Bahar, gözünü seveyim.
Bahar, Allah'ını seversen, Bahar, nereye?
Bahar, Bahar yapma gülüm! Beni dinle, gülüm dinle, bir dinle.
(Yeliz) Bahar Allah'ını seversen-- -Ya! Sakın!
(Kapı çarpma sesi)
(Müzik - Gerilim)
Bu dizinin detaylı alt yazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz - Bülent Temür...
...Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
("Jehan Barbur - Selvi Boylum Al Yazmalım" çalıyor) "Tuttum eli sıcacıktı"
"Yüreği elindeymiş gibi"
"Götür beni deli oğlan sevdiğine"
"Yol versin bu dağlar, bu taşlar"
"Rüzgârlı ovalar, dağılan yağmurlar"
"Al yazmam serde, gönlüm başka elde"
"Sevmek dostluktur dilde"
"Sevgi neydi? Sevgi emekti"
"Uçuşan yaprak, boş bir salıncak"
"Senden başka..."